Het weekend van 15 september was het weer tijd voor het jaarlijkse leidinguitje: Leidingweekend 2012! Lees hieronder de ervaringen van één van de 29 (!) deelnemers. Voor de internethelden onder ons: de tl.dr versie vind je onderaan het artikel. Alle 360 foto’s vind je via deze link.

EIndelijk was het dan zover. Het lEIdingweekend 2012 ging beginnen. 3 maanden van te voren kregen alle lEIding leden een link doorgestuurd. Natuurlijk werkt iedereen tegenwoordig met een smartphone waarop je je email ook leest. Een smartphone en deze link waren geen goede vrienden van elkaar. Hierdoor was het openen ervan lastig op je mobiel. Na lang proberen heb ik uitEIndelijk toch gekozen voor de ouderwetse manier: de computer. Nadat ik op de link klikte kreeg ik een vraag over hoe je geboren word. Nadat ik deze vraag met alle mogelijk antwoorden had geprobeerd in te vullen is het me EIndelijk gelukt de vraag goed te beantwoorden. Nog altijd had ik geen idee wat het idee achter deze link was. Was het een hint naar de locatie? Was het een paklijst? Waren het foto’s van de organisatoren die om bepaalde redenen nooit op internet mochten verschijnen? Ik wist het niet. Anyway, na de quiz kwam ik op een nieuwe pagina. Deze pagina toonde een plaatje met EIeren. Heel veel EIeren. Het was dan ook de bedoeling dat je zou tellen hoeveel EIeren er op het plaatje stonden. Daarna zou je verder gaan naar de volgende pagina. Heel veel getel later gaf ik de moed op. Ik had alles geprobeerd. Ik had zelfs het plaatje uitgeprint om zo alle EIeren in te kleuren die ik geteld had. Zo moest het toch wel lukken? Maar nee hoor. Het juiste aantal EIeren was nog niet door me gevonden. Uit pure frustratie scrolde ik naar het EInde van de pagina. Hier stond een nieuwe link. Nadat ik hierop klikte kwam ik op de volgende pagina. Ik had dus ongeveer 23 uur aan EI tellen weg gegooid en het was nog niet eens Pasen. Goed, ik was op de nieuwe pagina. Hier stond zo’n 348 keer de tekst KLIK HIER. Klikte je op een van deze KLIK HIER knoppen, dan kwam je op een onbekende pagina. Echter, een van deze KLIK HIER knoppen zou ons verder helpen. Er zat dus wEInig anders op dan 348 KLIK HIER knoppen af te gaan. Na heeeel veel geklikt te hebben is het me gelukt de juiste te vinden. Op de volgende pagina werd het pas echt moEIlijk. Hier stond enkel een balkje met daarbij:CODE.. De code wist ik echter niet. Nadat ik anderhalve week vrij had genomen van mijn werk en alle mogelijke codes had geprobeerd gaf ik de moed op. Ik vermoede dat die code nog wel zou komen gedurende het weekend. Het lEIdingweekend was dus nog niet begonnen of ik had er al zo’n 49 uur in gestoken. Pfff dat zijn nogal wat uren…en ik was niet eens organisatie!

Vrijdag Maargoed, het lEIding weekend moest dus nog beginnen. Op vrijdag avond was het dan zover. Iedereen verzamelde langzaam op de blokhut en uitEIndelijk druppelde ook de standaard te-laat-komers binnen. Natuurlijk was iedereen klaar om de strijd aan te gaan met de andere groepen. Het spel kon beginnen. Allereerst kreeg iedereen een enveloppe. In deze enveloppe zat een naam, en een woord. De bedoeling van dit spel, dat het hele weekend zou duren, was om de persoon die op het papier stond, het woord te laten zeggen wat ook op je papier stond. Denk aan woorden als: Zweefvliegen, vuurspugen en paintballen. Ik vergeef het Emma nog steeds niet dat ze niet gewoon even zweefvliegen wilde zeggen. Zelfs niet toen we daadwerkelijk gingen zweefvliegen (daarover later meer). Ook met Daan moet ik nog even een hartig woordje spreken. Jullie mogen gerust weten dat Daan gebruik heeft gemaakt van mijn ochtend verwardhEId. Het 1e woord wat ik op zaterdag ochtend zEI was: absEIlen. Dit omdat Daan hier zo nodig over moest beginnen om half 8 in de ochtend. Jammer, dat noemt zich dan vrienden. Terug naar het vrijdag avond spel. (ja we zitten pas op vrijdag avond. Als je wil weten wat we nou EIgenlijk allemaal gedaan hebben, scroll dan even verder.) We kregen per groep een CD. Op deze cd stonden uiterst vermakelijke sounds zoals zanger rinus, en B.Botje. Op de CD stond ook een code. Met grote ogen keek ik naar de CD. Zou dit dan EIndelijk de code zijn waar ik al avonden naar op zoek was. Gespannen, nerveus en zeer in spanning zijn we dan ook maar snel op zoek gegaan naar een computer. Na de bovenstaande stappen op de link te hebben doorlopen ( die ik overigens inmiddels heel snel deed) kwamen we bij de code uit. Met trillende handen en barstend van de adrenaline heb ik de code ingevuld. We kregen een plaatje van de Karpendonkse plassen. Het EIland in de karpendonkse plassen om precies te zijn. Hier zou dus de volgende hint liggen. Mijn groep en ik keken elkaar aan. “Ha die punten worden voor ons” riep Agnes nog. “Ik heb nog wel een opblaas boot liggen”. Deze moesten wij nog wel even opblazen. Ongeveer 4 uur later was de boot dan EIndelijk vol en kwamen we erachter dat hij niet eens in de auto paste. Hmm.. dan maar de auto van Agnes mee. Toen we aankwamen bij het EIland waren de eerste groepen al weg. Deze zijn gewoon het water in gerend. Jan heeft echter in onze boot heel geduldig en charmant de overkant berEIkt. Aan de overkant kregen wij EIeren met een nummer erop. Deze waren zeer belangrijk voor de rest van de avond. Daarom hebben wij dan ook op onze EIeren gepast als een kip dat ook zou doen. Ook kregen we een kruiswoord puzzel die we moesten invullen. Geheel ingevuld zou er dan een locatie uitkomen. Wij hadden al vrij snel door dat we in Helmond moesten zijn en zijn direct, wellicht wat enthousiast, vertrokken. We hadden geen idee waar in Helmond we moesten zijn. Gelukkig kwamen wij de organisatie tegen op de weg naar Helmond. Wij dachten, als we nou achter hun aanrijden, dan moeten we haast wel goed rijden. Na ongeveer 15 minuten kwam Jeroen en zijn team ons voorbij gereden. Hmm moeten we nu Jeroen of de organisatie volgen. We kozen voor Jeroen wat misschien niet zo verstandig was. Jeroen had namelijk door dat we hem volgden en deed er dan ook alles aan om ons af te schudden. Dit met succes want we hadden geen idee meer waar we naartoe moesten. Hmm, misschien toch maar de puzzel oplossen dan. De puzzel kwam uit op de Mierloseweg in Helmond. Hier waren wij, tijdens onze achtervolging al lang voorbij geregen. Terug gaan was geen optie en dus hebben we een belletje naar de organisatie gedaan. Deze was zo vriendelijk om ons een hint te geven waarna we verder konden rijden. UitEIndelijk moesten we naar EIsselstijn (YsselstEIn). Hier moesten we EIeren overgooien waarna we weer een hint kregen. Deze keer kregen we een blaadje met daarop 9 CD’s en een NS logo afgebeeld. Je zou natuurlijk meteen denken dat je naar EIndhoven moet rijden omdat daar een Free Record shop op het station zit (???) maar na even te hebben nagedacht zou dat echt te makkelijk zijn. Nee de 9 CD’s staan natuurlijk voor nummer 9 op de CD die we in het begin van de avond hadden gekregen. Dit nummer 9 was Berend Botje. Natuurlijk gaat Berend Botje naar Amerika en dit is precies waar wij naartoe moesten. NS station America, Limburg. Daar aangekomen stonden de overige groepen ook al te wachten. Hier konden we lekkere hamburgers bakken. Na even gewacht te hebben op de groep die toch te makkelijk dacht en dus naar de Free Record shop in EHV was gereden, zijn we begonnen aan een nieuw spel. Dit spel was een soort dropping waarbij er EIgenlijk maar 3 van de groep werden gedropt. De chauffeurs en een ander team genoot kregen 3 personen van een ander team in hun auto. Het doel was om deze personen op een plaats te droppen waar hun chauffeur ze niet zou kunnen vinden. De chauffeurs hadden dus naast het droppen van het andere team, de taak om hun EIgen team te vinden. Nadat iedereen weer in de juiste wagen zat was het tijd om naar het kamp terrEIn gegaan. Dit jaar zaten we in een van de mooiste blokhutten die ik ooit gezien heb gelegen in het mooie EIndhoven. Na deze vermoEIende avond was het tijd om te slapen.

Zaterdag: Deze dag zal ik wat korter beschrijven. Het begon uiteraard met opstaan. We hadden de melding dat we sportief gekleed voor de dag moesten komen. Zo ver als een padvinder sportief kan zijn is iedereen toen zijn bed uit gekomen. De een op sportschoenen, de andere op bergschoenen. BEIde zijn natuurlijk nodig in bepaalde sporten maar wij hadden geen idee wat we gingen doen. Vervolgens gingen we op weg naar de activitEIt. Iedereen stond al klaar om naar de auto’s te gaan maar we gingen…. te voet! Na een 10 minuten lopen kwamen we bij de tennisbaan waar de familie Breukink jaren lang lid is geweest. Ik zeg bewust geweest want na een vertoning met 28 padvinders zijn ze waarschijnlijk nooit meer welkom op de club. Het was ons allen duidelijk, we gingen een competitie tennissen. Hmm tennissen met mannen met de conditie van een zieke aap, het coördinatie vermogen van een blinde eend en de snelhEId van een geblesseerde schildpad: als dat maar goed komt! Na het betreden van de baan werd ons vriendelijk gevraagd niet met bergschoenen op de baan te lopen. Als gevolg hiervan werd het toernooi door niet nader te noemen personen op sokken gespeeld. Na het toernooi, waarvan ik niet eens meer weet wie de winnaar is. Zijn we terug naar de blokhut gegaan om na een potje voetbal aan de lunch te beginnen. Na 2 worstenbroodjes en een tosti in de holle kies te hebben gestoken gingen we naar de auto’s. Oehhh spannend waar zouden we naartoe gaan? Onderweg kwamen we al bordjes tegen die duidde op een zweefvlieg vereniging. Nadat we een uitleg hadden gehad van een nogal pittige ouwe man (91) konden we in groepen naar de vliegtuigen toe. Na het zweefvliegen begonnen de vragen. Hoe vertel ik mensen dat ik heb gezweefvliegd? Gezwoogvliegd? Zweefgevlogen? Zwoofgevlogen? Zweefgevliegd? Na het gebruik van eerder vernoemde smartphones zijn we er gelukkig wel uitgekomen: het is GEZWEEFVLIEGD. Na het zweefvliegen zijn we terug naar de blokhut gereden waar we hebben ge-BBQt en het “ik hou van scouting spel” hebben gespeeld. Een leuke afsluiting van een leuke dag!

Zondag: Zondag stond in het teken van een spelletje in het bos. Oldskool levend kwartetten. Om een bos spel te spelen met lEIding leden van de GFB moet je voorberEId zijn op vals spelen. Echter had niemand verwacht dat er ZO vals gespeeld zou gaan worden. De voorwerpen waren weg, mensen hadden 20 levens en hutten waren nergens te vinden. Terug naar de blokhut dan maar weer. Hier gingen we een pannenkoek eten waarna we een uitleg kregen van Oscar. Iedereen was echter zo moe dat wat er EIgenlijk verteld is niemand nog weet. (Grapje Oscar). Het EInde van het lEIdingweekend 2012 was een fEIt en we kunnen met z’n allen terug kijken naar een zeer geslaagd weekend!

Organisatie bedankt!!!

De beloofde samenvatting:

Vrijdagavond: Spel, biertje. Zaterdag: opstaan, eten, tennissen, eten, zweefvliegen, eten, IHVS spel.Zondag: opstaan, eten, levend kwartet spel, eten, uitleg DATDURFIKWEL, EInde.

Traditioneel loopt de GFB2 op 18 september 2012 mee met fakkeloptocht in het centrum van Eindhoven. Ook dit jaar waren we weer van de partij. Na het bekijken van al deze oude legervoertuigen ging de tocht van start. De korte wandeling door Eindhoven over de markt ging natuurlijk gepaart met hier en daar een file. Aangekomen op het stadhuisplein was er een mooi verhaal van de burgemeester en natuurlijk waren er een aantal veteranen aanwezig. Al met al een prachtig evenement om aan deel te nemen. Bekijk hier de foto’s van deze avond. Wil je de fakkel zelf zien branden kun je de lichtjesroute fietsen. Deze start op 18 september en duurt tot de tweede zondag in oktober.

Op 25 augustus verzamelde de gehele groep zich op de Oirschotse Heide bij Eindhoven om de opening van het seizoen te vieren. In gemengde groepjes van Bevers, Welpen, Verkenners en Explorers werden meerdere posten bezocht waar spellen als Zeeslag en Memorie werden gespeeld.

Een leuke maar vermoeiende dag met een traditionele afsluiter: overvliegen! Scouting GFB Eindhoven wenst alle overvliegers een prachtige tijd toe in hun nieuwe speltak!Check de foto’s van de openingsdag hier.

Het vrijwilligerswerk zit onze leidingleden in de genen, dat blijkt wel weer uit Lorency van het Beverteam die twee maanden lang zich vrijwillig zal inzetten bij een tehuis voor gehandicapten in Sri Lanka. Als extraatje wil ze graag geld inzamelen om ter plekke het tehuis ook financieel te kunnen steunen. Graag ondersteunen wij dit fantastische initiatief, onder meer met een stukje op deze site. Zie hieronder haar brief:

Hallo allemaal,Ik ga van 28 september t/m 30 november 2012 vrijwilligerswerk doen in Sri Lanka.Via de stichting Prithipura Infant Home Son (http://www.prithipura.com) ga ik werken in een tehuis voor kinderen en volwassenen met een verstandelijke en/of lichamelijke handicap.Natuurlijk is er geld nodig voor de ondersteuning van de stichting. Het zou dan ook heel fijn zijn als ik een donatie mee zou kunnen nemen, die dan in overleg met de mensen in Sri Lanka en het stichtingsbestuur direct op de goede plek besteed gaat worden.Daarom durf ik jullie te vragen een bijdrage te leveren. Ieder bedrag is welkom. Samen kunnen we iets realiseren wat werkelijk verschil gaat maken voor de bewoners.Bij mijn terugkomst zal ik iedereen laten weten waar het geld aan besteed is.Graag naar rekening nummer 7271708 tnv Mw L. van den Hurk te Eindhoven, onder vermelding van donatie Prithipura.Alle beetjes helpen!!!Alvast heel veel dank vanuit mijzelf en namens de bewoners, personeel en vrijwilligers van Prithipura.GroetjesLorency

Klik op lees meer voor meer informatie

Wie is de stichting Prithipura?Prithipura Infant Home Son (gevestigd in Son en Breugel) is een Stichting die zich sinds 1974 inzet voor lichamelijk en verstandelijk gehandicapte kinderen en volwassenen in Sri Lanka. Aanvankelijk waren dit kinderen, maar met het verstrijken van de jaren zijn de kinderen volwassen geworden. Zodoende ondersteunen wij zowel kinderen als ouderen.Wat doet de stichting Prithipura?De stichting werkt aan het verbeteren van de leefomstandigheden van een bijzonder kwetsbare groep mensen in Sri Lanka. Dit doen ze met hulp van vaste donateurs, door speciale acties/projecten en door de inzet van Nederlandse vrijwilligers die ter plekke kennis en hulp bieden.De tehuizen in Sri Lanka worden geleid door lokale bevolking. Prithipura heeft een eigen bestuur en ongeveer 35 medewerkers. Via de Stichting in Son worden de benodigde en noodzakelijke middelen bijeengebracht, waartoe men in Sri Lanka (nog) niet in staat is. Eén van onze grootste uitdagingen is ze stapje voor stapje minder afhankelijk te maken.Daarnaast geven ze Nederlandse vrijwilligers, verpleegkundigen, fysiotherapeuten, kinderartsen een kans om een bijzondere ervaring op te doen in een heel andere cultuur en een heel andere (werk)omgeving.De tehuizenStichting Prithipura Infant Home heeft inmiddels 4 tehuizen: Anandapura, Prithipura, Cotagala, Asokapura. De opname van kinderen wordt gedaan door Tillaka de Kretser. Het komt voor dat er teveel aanmeldingen zijn. Helaas is er dan een wachtlijst. Grofweg kan worden gesteld dat op Prithipura Infant Home de hele jonge kinderen, de ernstig verstandelijke gehandicapte kinderen en de niet mobiele bewoners van verschillend ontwikkelingsniveau verblijven.Op Anandapura wonen oudere bewoners die enigszins zelfredzaam zijn of voor wie het mogelijk is om een grote mate van zelfredzaamheid te verwerven. Op Cotagala wonen jonge kinderen van wie verwacht wordt dat ze meer ontwikkelingsmogelijkheden hebben. Op Asokapora wonen bewoners van hoog niveau. Zij werken mee op de rubberplantage en werkplaats. Een aantal gaat nog een dagdeel naar school.DoelstellingHet doel van de Stichting Prithipura Infant Home is het verwerven van fondsen door middel van donaties voor een kindertehuis met ca. 250 lichamelijk en verstandelijk gehandicapte kinderen in Sri Lanka. De financiële middelen dienen ter ondersteuning van het kindertehuis voor:

Echter, het belangrijkste doel is een kwetsbare groep kinderen in Sri Lanka een zo goed mogelijke leefomgeving te geven.

Afgelopen weekend was de finale van een van de competities waaraan de leden van tennisvereniging ELTV meedoen. Aangezien het een eer is dit evenement te mogen organiseren en er veel publiek op af komt heeft de organisatie contact met de GFB opgenomen om te kijken of wij nog wat voor hen konden betekenen.

Primair stond de vraag hoe de kinderen van de bezoekers te vermaken. Zelf was natuurlijk al het een en ander geregeld als minivoetbal en tennisspelletjes. Samen kwamen we met het idee om een speurtocht over het hele terrein te maken waarbij kinderen vragen moeten oplossen en ook nog wat buitenactiviteiten tegenkomen.

Aan de hand van de vragen gingen de kinderen het terrein verkennen en leerden zo bijvoorbeeld hoeveel meter snaar er in een tennisracket zit en hoeveel touwen er in een indianenbrug gaan. Benieuwd welke activiteiten enkele vrijwilligers van de GFB (dank je wel!) in de stromende regen hebben opgebouwd? Check dan hieronder de foto’s.

Om 11 uur op hemelvaartsdag zijn we vertrokken voor ons hemelvaartskamp. Bestemming: Het Naaldenveld te Bentvelt, benevens Aerdenhout. Dit Scouting Label terrein had nog plek voor onze groep, ondanks de late reservering. Het parkeren was al een probleem, maar liefst 485 scouts in alle leeftijden waren hier aan het kamperen. We kregen Langeveld C toegewezen, een geweldig mooi terreintje met stookplaats. Het eerste wat de oudste welp vroeg was of hij alvast het vuurtje aan mocht maken.

Snel werd de aanhangwagen uitgeladen en het kampement opgebouwd. Voor de leiding was er een opblaastent, voor de welp een bivak tentje, en voor de kabouter en de aspirantjes een cosy klein tentje. En terwijl de dames de tenten aan het inrichten waren zijn de heren begonnen met de voorbereidingen van het vuur. Maar voordat de fik erin ging, moest er gehakt worden. Daarom kregen de oudste kabouter en de jongste welp eerst nog even een spoedcursus hakken en zagen terwijl de vaandrig alvast de EHBO doos gereed zette.’s-Avonds nog gezellig rond het kampvuurtje marshmellows verkoold en/of gesmolten.Vrijdag was een rustige dag. Ontbijten met gebakken eitjes. De jongste Kabouter moest voor een televisie optreden naar de bewoonde wereld, terwijl de overigen een kabouterspeurtocht hebben gelopen op het Naaldenveld. Niet alle kabouters zijn overigens gevonden, maar de oplossing wel! Omdat de welp altijd wel vuur wil maken zijn er ’s-middags tosties op het kampvuur gemaakt. Ondertussen was onze hoofdkabouter (geleend van de doornakkers)achter de handtekening aan van een of andere 12 jarige rapper die in Houten voor dezelfde televisie opnames kwam.Als Avondeten stond er pannenkoeken op het menu. Na een klein avondspel (wormenrace) was het tijd voor warme chocomelk en het bed.Zaterdag begon ook al zo mooi: terwijl die vogels hun lied al rond de klok van 5 met veel volume probeerden te vleien/versieren, probeerden wij nog met beide oren onder de deken te kruipen. Als het niet vanhet gefluit was, dan was het wel vanwege de temperatuur. En om 8 uur stond het zonnetje er ook heel mooi bij.Na wederom gebakken eieren, maar nu met spek en voor de liefhebber kaas, ging de weg naar het strand. Veel heb je niet nodig: zon, zee en …. En hierop lagen massa’s schelpen. En nog meer schelpen. Er leek ook wat groots te zijn aangespoeld, meer het bleek er toch met opzet heen gesleept te zijn: een viskar. Terwijl de voorzitter aan vis dacht probeerde de jongste aspirant mee te deinen met de golven. Een nat pak was haar deel. Dan maar warme kibbeling als versterkertje.De rest van de middag vrij spelen in het bos met voorbereiding voor deeenpans kampvuur pot maaltijd: peen met aardappelen. De welp vond dat het gehakt er apart van bereid moest worden terwijl de leiding er anders over dacht. Hier geldt de macht van het grote getal: het gehakt is in een andere pan klaargemaakt. Doordat de leiding hier natuurlijk geen rekening mee had gehouden in de bereiding is het resultaat toch een beetje zwart uitgevallen. De smaak was daarentegen goed.Na nog een broodje gebakken te hebben op het kampvuur is de jeugd naar bed gegaan, de leiding ook.Zondag werden we gewekt door de regen. Da’s sneu, dan maar even Buienradar checken. Bijna overal in Nederland droog, behalve in Haarlem en omgeving. Toch werd het snel droog en konden we inpakken. We konden terugkijken op een geslaagd kamp. Dat doen we vaker!Deelnemers van klein naar groot: Hanneke, Ilse, Joep, Geertje, Agnes, Jeroen

Zie alhier de plaatjes

Morgen is het zo ver: Schoonmaak dag 2012. Hierbij gaan de handjes weer uit de mouwen, en starten wij met de jaarlijkse grote schoonmaak. Schroom je niet om even langs te komen en te helpen met deze enorme klus. Want vele handen maken licht werk!. Tot morgen allen en voor de afwezigen. bewonder het resultaat volgende week en zorg dat het zo blijft.

Gegroet

Luke Remmits

In de categorie raar maar waar. Afgelopen Koninginnedag is een team van ambassadeurs naar de Chinese muur gegaan. Om de GFB, Nederland en onze Koningin in het zonnetje te zetten in het verre oosten. Het was een flink eind klimmen om deze foto te trekken. Hij misstaat dan ook zeker niet op de site.

Verder waren er enkele honderden Chinese toeristen op de muur die nog nooit 2 blanke jongens met oranje boa’s gezien hadden. Deze Chinezen hadden dan ook meer oog voor dit wonderlijke fenomeen, dan voor de muur die hun voorvaderen generaties lang met bloed zweet en tranen neergezet hebben. Enkele tientallen fotos verder, stiekem danwel recht in je gezicht een camera zetten en afvuren, en enkele tientallen brutalen die het aandurven om te vragen of ze samen met ons op de foto mochten, waren we al snel een grotere attractie. Helaas konden ze de oranje kleur noch de rood-wit-blauwe kleur niet plaatsen, wat betekent dat we nog een lange weg te gaan hebben om ons land op de kaart te zetten.

Morgen gaat de reis onder andere nog verder naar het Tian’ an Men Square en de Verboden Stad. Een gelukkige en prettige Koninginnedag toegewenst, wij hebben onze bijdrage geprobeerd te leveren!

Zaterdag 24 maart was de open dag. Het was prachtig weer en heel druk!

Klik hier voor de foto’s

Klik hier voor de foto’s van vorig jaar

Vrijdag 17 februari om 19:11 werd de blokhut overgenomen door een massa bont verklede kinderen. Op het geluid van de laatste Carnavalskrakers werd er naar hartenlust gehost, gesprongen, gerend en de polonaise gedanst.

Elke Bever en Welp had een kaartje waarmee bij de bar Ranja, snoep, koek en serpentines gehaald konden worden. De drukte aan de bar was zó groot dat we nu overwegen om volgend jaar maar een extra bar te bouwen.

Tussen het snoepen en hossen door zijn er nog wat oud-hollandsche carnavalsspellen gespeeld als koekhappen en duo-stoelendans-zonder-stoelen!

Om 20:11 was het helaas weer afgelopen en kon de leiding weer alle sporen van het carnaval gaan wissen en zelf met de Explorers carnaval gaan vieren.

Klik hier voor de foto’s van het kindercarnaval.Klik hier voor de foto’s van de Explorers en Leiding